Όταν κάποιος αναφέρεται στις ανδρικές κατακτήσεις, το μυαλό αυτόματα πηγαίνει στον πιο ξακουστό γόη παγκοσμίως, τον Δον Ζουάν.

Βέβαια στην Ελλάδα πρώτα σκεφτόμαστε γνωστό μοντέλο, όμως στον υπόλοιπο κόσμο τα πρωτεία λαμβάνει ο Δον Ζουάν.

Έχουν γραφτεί πολλά γύρω απ’ το θρύλο του τεράστιου αυτού γυναικοκατακτητή καθώς αποτελεί και προσωνύμιο για άντρες που έχουν μεγάλη πέραση στο αντίθετο φύλο. Παρ’ όλα αυτά, η αλήθεια πίσω από το συγκεκριμένο όνομα παραμένει άγνωστη στην πλειοψηφία των ανθρώπων.

Ο Δον Ζουάν δεν υπήρξε ένα υπαρκτό πρόσωπο, αλλά ένας φανταστικός χαρακτήρας, ο οποίος δημιουργήθηκε από το συγγραφέα Tirso de Molina στο έργο του «Ο απατεώνας της Σεβίλλης και ο πέτρινος συνδαιτυμόνας (El Burlador de Sevilla y combidado de piedra)», το οποίο γράφτηκε το 14ο αιώνα.

Οχαρακτήρας του Δον Ζουάν Τενόριο, όπως είναι το πλήρες όνομά του, αναφέρεται σε έναν άσωτο άνδρα που ο μοναδικός σκοπός στη ζωή του είναι η αποπλάνηση γυναικών. Βρίσκει την ευτυχία όταν τις παρασύρει σεξουαλικά, μέσω της ατίθασης γοητείας του, και στη συνέχεια τις παρατάει για να βρει τις επόμενες.

Ο ακόλαστος χαρακτήρας του επιβεβαιώνεται ακόμη περισσότερο όταν κερδίζει μία γυναίκα που διεκδικείται κι από άλλους άνδρες. Στο τέλος του βιβλίου, ο πρωταγωνιστής βρίσκει τραγικό θάνατο με ένα μεταφυσικό τρόπο, ο οποίος έχει διχάσει το αναγνωστικό κοινό.

Εμπειρογνώμονες, που έχουν μελετήσει το έργο του Molina, έχουν καταλήξει σε δύο πιθανές εκδοχές για το βίαιο τέλος του Δον Ζουάν. Η πρώτη είναι πως ως ένας έκφυλος κι αλαζόνας έπρεπε να λάβει τη δίκαιη τιμωρία του θανάτου, ενώ η δεύτερη είναι ότι αποτελούσε ένα πρωτοποριακό, επαναστατικό πνεύμα της εποχής και πέθανε στην προσπάθειά του να ανατρέψει το οπισθοδρομικό κατεστημένο.

Τα δύο συμπεράσματα που πηγάζουν απ’ την ιστορία έχουν βρει φανατικούς υποστηρικτές, χωρίς όμως να μπορέσει κάποιος να δώσει μια ουσιαστική ετυμηγορία για την κατάληξη του Δον Ζουάν.

Βέβαια, ο θρύλος του ενσαρκώθηκε στην πραγματική ζωή από έναν Ιταλό, το γνωστό σε όλους μας Τζάκομο Καζανόβα, λίγους αιώνες μετά. Τα δύο ονόματα έχουν συνυφαστεί μεταξύ τους με την πάροδο των χρόνων. Ο Ιταλός γυναικοκατακτητής πέρασε όλη του τη ζωή εξαπατώντας ανθρώπους και γυναίκες με στόχο να παίρνει πάντα αυτό που θέλει. Στα απομνημονεύματά του, με τίτλο «Ιστορία της ζωής μου», μιλάει για όλα του τα κατορθώματα, χωρίς να γνωρίζουμε την πλήρη εγκυρότητά τους. Επιπλέον, σε πολλά σημεία, οι κριτικοί πιστεύουν πως ο Καζανόβα παραλληλίζει το βίο του με αυτόν του Δον Ζουάν, νιώθοντας περήφανος για όσα κατάφερε.

Στην εποχή τους, οι δύο χαρακτήρες μισήθηκαν και προπηλακίστηκαν μαζικά για τον τρόπο ζωή τους. Ο Καζανόβα μπαινόβγαινε για χρόνια σε φυλακές, ενώ το βιβλίο του Molina εκδόθηκε αιώνες μετά τη συγγραφή του. Ο πουριτανός τρόπος σκέψης εκείνης της περιόδου κατακρεούργησε την εικόνα τους, η οποία όμως παρέμεινε ζωντανή μέχρι σήμερα.

Στην εποχή μας, ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής είναι απλά αμφίβολος. Κάποιοι τον κατακρίνουν, ενώ οι υπόλοιποι τον θαυμάζουν. Η επικρατέστερη άποψη υποστηρίζει πως ο καθένας, άντρας ή γυναίκα, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με το σώμα του αρκεί να μην παραβαίνει τους ηθικούς κανόνες και νόμους της κοινωνίας.

Το σεξ έχει πάψει να αποτελεί ταμπού τις τελευταίες μόλις δεκαετίες.

Οι άνθρωποι έχουν απενοχοποιήσει την πράξη, αλλά και τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων. Σκέφτονται ανοιχτόμυαλα με γνώμονα πάντα την προσωπική τους απόλαυση. Ευτυχώς, οι δήθεν «καθωσπρεπισμοί» έχουν εκλείψει με τον ερχομό της νέας γενιάς, η οποία έμαθε να ευχαριστιέται το σεξ με κάθε επιθυμητό τρόπο. Διότι, δεν υπάρχουν ένοχες απολαύσεις στη ζωή, μόνο νόμιμες και παράνομες. Το σεξ δεν είναι παράνομο, αλλά νομιμοποιείται μέσα απ’ την εκούσια θέληση των ανθρώπων να αφεθούν ολοκληρωτικά σε μια σαρκική επικοινωνία. Να παραδώσουν το σώμα τους σε όποια χέρια μπορούν να το κάνουν να τρέμει.

Οι «Δον Ζουάν» κι οι «Καζανόβες» δεν είναι κατακριτέοι, αν είναι ειλικρινείς.

Αν εκφράσουν, εξαρχής, την επιθυμία τους για εφήμερες σεξουαλικές σχέσεις, τότε είναι σεβαστοί κι ηθικά αποδεκτοί. Αν και διαφωνώ με τη συγκεκριμένη κοσμοθεωρία, θεωρώ μαγκιά να είναι κάποιος ειλικρινής με τον εαυτό του, τις ορέξεις του και τους άλλους. Για κάποιους, τα δύο αυτά πρόσωπα, αποτελούν είδωλα. Για μένα είναι ο θρύλος κι η ενσάρκωση ενός ανθρώπου που έζησε τη ζωή του με τους δικούς του κανόνες, ενάντια σε όλες τις προσταγές της κοινωνίας.

Ο Δον Ζουάν και ο Καζανόβα αποτελούν σύμβολα της ανθρώπινης ελευθερίας, όπως κι αν αυτή εκλαμβάνεται.

Συντάκτης: Θάνος Αραμπατζής
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Δείτε περισσότερα στην κατηγορία

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Οποιοδήποτε περιεχόμενο αναδημοσιεύουμε (κείμενα, εικόνες ή βίντεο) από το διαδίκτυο συνοδεύεται πάντοτε από ένδειξη της πηγής του και link προς αυτήν. Αν ωστόσο ως δημιουργός θίγεστε από την παρούσα χρήση, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.

Επισημαίνουμε ότι οι απόψεις του Montelaki.gr μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.
Το Montelaki.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, καθώς αυτά απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν το Montelaki.gr και τους διαχειριστές τους καθ’ οιονδήποτε τρόπο.