Ο Κάρολος Ντίκενς θεωρείται ως ένας από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς της Βικτωριανής Εποχής, την περίοδο βασιλείας της βασίλισσας Βικτωρίας από το 1837 ως το 1901.

Γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας και δεν του δόθηκε η δυνατότητα να τελειώσει το σχολείο, αφού ο πατέρας του φυλακίστηκε λόγω χρεών και ο Κάρολος αναγκάστηκε να εργαστεί στα 12 του σε εργοστάσιο υπό συνθήκες πράγματι απάνθρωπες.

Ωστόσο, η περιορισμένη εκπαίδευση που έλαβε δεν στάθηκε σε καμία περίπτωση τροχοπέδη στην περαιτέρω εξέλιξή του. Oι γνώσεις που είχε στην στενογραφία του εξασφάλισαν μια δημοσιογραφική θέση στην “Morning Chronicle”, την εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1769 στο Λονδίνο. Κάποια στιγμή παραιτείται και κινείται πλέον κυρίως συγγραφικά.

Το 1836 δημοσιεύει τον πρώτο τόμο με τίτλο “Σκίτσα του Μποζ”, που περιλαμβάνει άρθρα για την καθημερινότητα στο Λονδίνο. Το αμέσως επόμενο έτος δημοσιεύει και τον δεύτερο τόμο.

Το έργο που θα του χαρίσει μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα είναι το πολυαγαπημένο παγκοσμίως «Όλιβερ Τουίστ»! Το βιβλίο που εκδόθηκε το 1838 φέρνει τον αναγνώστη σε επαφή με μια σειρά από αντιθέσεις που συνυπάρχουν στην κοινωνία. Μίσος και αγάπη εναλλάσσονται, πονηριά και αγνά αισθήματα πορεύονται πλάι πλάι.

Η ιστορία του Όλιβερ, που γεννήθηκε σε άσυλο, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο και κατέληξε στο Λονδίνο ανάμεσα σε κλέφτες, απατεώνες μα και καλούς ανθρώπους, άντεξε στον χρόνο κι αποτέλεσε έμπνευση για κινηματογράφο και θέατρο.

Το 1842 θα πραγματοποιήσει το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική. Αν και ιδιαίτερα αγαπητός κι εκεί, προσπαθεί να καλύψει πράγματα που τον ενοχλούν. Η κατάργηση της δουλείας και η προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων των συγγραφέων της χώρας είναι τα θέματα που θίγει. «Περίμενα περισσότερα από την δημοκρατία των ονείρων μου», είπε χαρακτηριστικά.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 1843 ο Ντίκενς θα φανερώσει μια διαφορετική συγγραφική πλευρά του. Την πρώτη κιόλας εβδομάδα κυκλοφορίας της η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία», της οποίας ο πρωτότυπος τίτλος ήταν «Α Christmas Carol» (Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα) πούλησε 6.000 αντίτυπα, κάτι που αποτελούσε ρεκόρ για την τότε εποχή.

Ο ήρωας του μυθιστορήματος Εμπενίζερ Σκρουτζ αποτελεί και στις μέρες μας το συνώνυμο της απόλυτης τσιγκουνιάς. Το συγκεκριμένο έργο γράφτηκε σε μια περίοδο που τα οικονομικά του Ντίκενς ήταν κάθε άλλο παρά ανθηρά.

Το 1849 δημοσιεύει σε συνέχειες το έργο «David Copperfield», που έχει σαφέστατα αυτοβιογραφική χροιά. Ο κεντρικός ήρωας αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την πολυτάραχη ζωή του. Ένα αριστούργημα της κλασικής λογοτεχνίας που ακουμπά το θέμα της ενηλικίωσης και της μετέπειτα ωρίμανσης.

Το έτος 1861 θα κυκλοφορήσει ακόμη ένα έργο που έχει μεταφερθεί και στην μεγάλη οθόνη. Οι «Μεγάλες προσδοκίες» είναι από τα πιο πολυδιαβασμένα έργα του, όπου βια και τρυφερότητα συμπορεύονται και το αστυνομικό μυστήριο είναι διάχυτο σε αρκετά σημεία.

Στις 9 Ιουνίου 1870 ο Ντίκενς, που στην προσωπική του ζωή ήταν εθισμένος στο ποτό, θα αφήσει την τελευταία του πνοή μετά από δυο εγκεφαλικά επεισόδια. Το έργο που έγραφε εκείνη την εποχή κι έφερε τον τίτλο «Το μυστήριο του Έντουιν Ντρουν» έμεινε ημιτελές.