Η Ημέρα Γαστρονομικού Βιβλίου γιορτάζεται την 1η Απριλίου σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής κάθε χρόνο, από το 2000.

Η ημερομηνία αυτή επιλέχθηκε με αφορμή τα γενέθλια του Jean Anthelme Brillat-Savarin (1755-1826), συγγραφέα του οκτάτομου έργου γαστρονομίας «Η φυσιολογία της γεύσης».

Τη σημερινή ημέρα κάπου στον κόσμο γιορτάζουν την «Ημέρα Γαστρονομικού Βιβλίου» και είναι μια γιορτή που οι Έλληνες θα μπορούσαν πραγματικά να την εξελίξουν σε πολυήμερο Φεστιβάλ, αφού η παράδοση και ο γαστρονομικός μας πλούτος έχει καταγραφεί σε άπειρα βιβλία!

Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία ελληνικής γαστρονομίας και μαγειρικής ανήκει στον Νικόλαο Τσελεμεντέ.

Αφού δεν την γιορτάζουμε αυτή την ημέρα στην Ελλάδα (ακόμα) ας τιμήσουμε τον πρωτοπόρο του είδους κι ας ελπίσουμε ότι κάποιος θα βρεθεί κάποτε να κάνει ένα Φεστιβάλ Τσελεμεντέ, τις πρώτες μέρες του Απρίλη, που θα έχει ως κεντρικό θέμα το γαστρονομικό βιβλίο, ώστε να μπορεί ο κόσμος να γνωρίσει τους ανθρώπους που τα έχουν γράψει καθώς και την ιστορία πίσω από αυτά.

Παρόλα αυτά, Φεστιβάλ Τσελεμεντέ υπάρχει ήδη και διοργανώνεται κάθε χρόνο στην γενέτειρά του, την Σίφνο. Είναι καθαρά φεστιβάλ γαστρονομίας και όχι γαστρονομικού βιβλίου. Πρόκειται για ένα τριήμερο γεύσεων και πολιτισμού, όπου η τοπική παράδοση συναντιέται με άλλες, είτε εγχώριες είτε διεθνείς!
Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ: festivaltselementes.gr

Ο πασίγνωστος σεφ Νικόλαος Τσελεμεντές, ήταν κοσμογυρισμένος, είχε δουλέψει αρκετό καιρό στο εξωτερικό και κατά καιρούς, ακόμα κι όταν επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα, έκανε ταξίδια για να μάθει ακόμα περισσότερα πράγματα γύρω από την μαγειρική.

Ο Brillat-Savarin της Ελλάδας (όπως έχει χαρακτηριστεί), δούλευε πάνω στην έκδοση μαγειρικών προτάσεων και συστάσεων από το 1910 με το περιοδικό «Οδηγός Μαγειρικής» το οποίο είχε μεγάλη απήχηση.

Την αναγνωρισιμότητά του, όμως, την οφείλει στο βιβλίο «Οδηγός της Μαγειρικής και Ζαχαροπλαστικής» που εξέδωσε το 1926 που ήταν ο πρώτος ολοκληρωμένος οδηγός μαγειρικής στη χώρα μας και ίσως το μεγαλύτερο μπεστ σέλερ όλων των εποχών, αφού επανεκδόθηκε τουλάχιστον 15 φορές!

Η λέξη Τσελεμεντές έγινε «ορισμός» του οδηγού μαγειρικής και ηχούσε σαν εχέγγυο για την επιτυχή έκβαση μιας συνταγής, οπότε κάθε σπίτι που σέβεται τους ενοίκους του έπρεπε να διαθέτει έστω και ένα βιβλίο του.

Ο πρωτοπόρος σεφ που τόλμησε να εισάγει τη μπεσαμέλ, τα πιροσκί,τη σαντιγί, τα καναπεδάκια, το ζελέ και τη μπουγιαμπέσα στο ελληνικό τραπέζι, παραλλάσσοντας τις πατροπαράδοτες ελληνικές συνταγές με ευρωπαϊκές προτάσεις, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ναυαγήσει εάν δεν υπήρχαν τολμηρές νοικοκυρές να τις δοκιμάσουν.

Οι «πειραματικές» αυτές προσθήκες από δύση και ανατολή, δημιούργησαν πρωτοποριακές παραλλαγές και εκσυγχρόνισαν την ελληνική γαστρονομική παλέτα, δημιουργώντας νέες προοπτικές εξέλιξης. Εξάλλου αυτό είναι δείγμα πολιτιστικής προόδου σε μια χώρα που έχει γαστρονομική ιστορία περίπου 4.000 ετών!

Άλλωστε, το ελληνικό φαγοπότι έχει εξωστρεφή κοινωνική πρακτική αφού συνδυάζει την ικανοποίηση με την ψυχαγωγία και την επικοινωνία, λες και ακολουθούμε νοητά μια παράδοση από τα αρχαία συμπόσια. Πως θα μπορούσε ο Έλληνας να μην είναι και εξωστρεφής στην γεύση;

Η γαστρονομική κουλτούρα των Ελλήνων, σε βάθος χρόνου, έχει δείξει πως δεν έχει στεγανά και εναλλάσσεται συχνά. Οι επιρροές από διάφορες καταστάσεις και συνθήκες έχουν εισβάλει στην κουζίνα μας και πλέον κάθε σπίτι έχει τις δικές του συνταγές.

Ο Τσελεμεντές πρωτοπόρησε με ένα γαστρονομικό βιβλίο που έχει αφήσει άτυπα το στίγμα του σε όλα τα ελληνικά σπίτια και το όνομά του πέρασε από γενιά σε γενιά με τέτοιον τρόπο που πλέον όλα τα βιβλία μαγειρικής τα λέμε «Τσελεμεντές».

Οι ριψοκίνδυνες, τότε, προτάσεις του, σήμερα θεωρούνται κλασσικά μαμαδίστικα φαγητά που όλοι λατρεύουμε και αγαπάμε.

Οφείλουμε, λοιπόν, τουλάχιστον ένα μεγάλο ευχαριστώ στον τολμηρό και προοδευτικό μάγειρα που μας έμαθε τον μουσακά, το παστίτσιο, τις αγκινάρες αλά πολίτα, κ.α. και που εμπλούτισε με τόσες ωραίες γεύσεις στην καθημερινότητά μας!

Σε αυτόν οφείλουμε ουσιαστικά την βάση της σημερινής γαστρονομικής μας ταυτότητας, οπότε ας ευχηθούμε ο νέος «Νικόλαος Τσελεμεντές» που θα βγει κάποια στιγμή να κάνει εξίσου επιτυχημένες επιλογές και προτάσεις!