Η Άννα Μπρα είναι πτυχιούχος της σχολής Διοίκησης και Οικονομίας στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Μιλάει 3 ξένες γλώσσες , Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά.

Εργάστηκε ένα διάστημα στον κλάδο των ξενοδοχείων και ασχολήθηκε κατά καιρούς με διάφορους τομείς.

Όμως η μεγάλη της αγάπη ήταν πάντα η ζωγραφική.

Όταν εδραιώθηκε η οικονομική κρίση, η εύρεση εργασίας έγινε ακόμα πιο δύσκολη. Κάπως έτσι η Άννα αποφάσισε να «επενδύσει» στο αγαπημένο της χόμπι.

Γνωρίζοντάς την λίγο καλύτερα μέσα από την συνέντευξη που μας έδωσε, νιώθουμε ότι η περίπτωσή της μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για πολλούς ανθρώπους εκεί έξω, και γιατί όχι και ένα παράδειγμα προς μίμηση. 

Λοιπόν, Άννα, πώς μπήκε η ζωγραφική στην ζωή σου;

Το εναρκτήριο λάκτισμα ήταν όταν σε μια αρκετά βαλτώδη περίοδο της ζωής μου, η παιδική μου φίλη, Ελένη, μου θύμισε ότι στα παιδικά μου χρόνια η αγαπημένη μου ενασχόληση ήταν η ζωγραφική. Έτσι, δειλά-δειλά, πήρα τα πρώτα μου χρώματα και ξεκίνησα να ζωγραφίζω. Στη συνέχεια δεν υπήρξε μέρα που να λείπει η ζωγραφική από τη ζωή μου.

Η ζωγραφική πλέον είναι το επάγγελμα σου. Πως πήρες αυτήν την απόφαση;

Στην αρχή ήταν το χόμπι μου, όμως στην πορεία ήθελα περισσότερος κόσμος να μπορεί να χαίρεται μέσα από την τέχνη. Έτσι πήρα την απόφαση και ξεκίνησα το custom πάνω σε είδη που μπορεί κάποιος να φοράει καθημερινά.

Δηλαδή; Εξήγησε μας λίγο, τι είναι το custom;

Είναι η κατά παραγγελία ζωγραφική για οποιοδήποτε σχέδιο μου ζητηθεί σε μπλούζες, καπέλα, παπούτσια ακόμα και σε τσάντες.

Η οικονομική κρίση συνέβαλε στην απόφασή σου να ασχοληθείς με τη ζωγραφική επαγγελματικά;

Σίγουρα ναι! Όπως όλοι γνωρίζουμε καλά, η εύρεση εργασίας είναι πολύ δύσκολη και ειδικά  σε άτομα ηλικίας άνω των 30. Το να μην υπάρχει εργασία όμως, μου έδωσε απεριόριστο χρόνο να ασχοληθώ και να βελτιωθώ πάνω σε αυτό που αγαπώ. Ναι, δεν ήξερα που θα με βγάλει, αλλά όλη αυτή η κατάσταση στην αγορά εργασίας δεν μου έδινε και πολλές επιλογές παρά πίστη κ ελπίδα.

Παράλληλα, βέβαια, έστελνα και βιογραφικά σε ό,τι αγγελία έβρισκα που αφορούσε τον τομέα σπουδών μου, ώσπου στο τέλος κατέληξα να κάνω αιτήσεις και σε τομείς εργασιών που δεν είχαν καμία σχέση με τις σπουδές μου ή τα ενδιαφέροντά μου. Φυσικά, τίποτα δεν απέδωσε και το χρησιμοποίησα και αυτό υπέρ μου.

Μου έδωσε απεριόριστο πείσμα να τα καταφέρω μόνη μου στον τομέα που πραγματικά θέλω.

Μέσω της ζωγραφικής θεωρείς ότι βρήκες τον αυτοσκοπό σου;

Απόλυτα! Μέσω της ζωγραφικής, έμαθα να έχω περισσότερη υπομονή, πείσμα, να μην τα παρατάω και να πιστεύω στον εαυτό μου. Σε αυτό, βέβαια, συνέβαλαν και οι άνθρωπο που είχα δίπλα μου. Είτε αυτοί που μου έδωσαν θετική ενέργεια και μου έλεγαν «προχώρα», είτε εκείνοι που μου είπαν «Παράτα τα, και βρες μια κανονική δουλειά, δεν πρόκειται να καταφέρεις τίποτα, ειδικά στην Ελλάδα». Οι δεύτεροι μου έδωσαν πείσμα.

Λατρεύω να παρατηρώ τον κόσμο, τις καταστάσεις και τα πράγματα γύρω μου και μέσω της ζωγραφικής νιώθω ότι πλέον τα νιώθω και τα αντιλαμβάνομαι καλύτερα και πολύ πιο ξεκάθαρα.

Η ζωγραφική έχει, λοιπόν, εκπληρώσει κάθε προσωπικό μου σκοπό και συνεχίζει να το κάνει καθημερινά με διάφορους τρόπους, σαν μια διαδρομή με καθημερινές, μικρές εκπλήξεις.

Ποιά είναι η συμβουλή που θα έδινες σε όσους μας διαβάζουν αυτή τη στιγμή;

Όταν κάποιος έχει ένα ταλέντο δεν θα πρέπει να το εγκαταλείψει. Ακόμα και αν οι στόχοι του φαντάζουν μακρινοί ή αν στην αρχή χρειάζεται να ασχοληθεί και με κάτι άλλο παράλληλα.

Εξάλλου, αυτά που αγαπάμε είναι κΑΙ αυτά που μπορούν να μας κάνουν πραγματικά ευτυχισμένους.

Η Άννα παρά το νεαρό της ηλικίας της, έχει καταφέρει ήδη να φτιάξει μια μεγάλη σειρά από εξαιρετικούς πίνακες. Ζωγραφίζει επίσης πάνω σε μπλούζες, καπέλα, τσάντες και γενικά σε οποιαδήποτε καθαρή επιφάνεια. Το πάθος της αυτό και το μεράκι με το οποίο δουλεύει, φαίνονται έντονα στις δημιουργίες της.

Αυτό είναι και το ωραίο με τη ζωγραφική και με οποιαδήποτε άλλη μορφή τέχνης. Μπορείς να εξωτερικεύσεις τα συναισθήματα σου και στο τέλος να απελευθερωθείς από ότι σε βασανίζει.

Επισκεφτείτε την σελίδα της Άννας στο Instagram για να δείτε περισσότερα δείγματα της δουλειάς της.

 

Συνέντευξη: Μαρία Διαμαντίδη

Φωτογραφικό υλικό: από το προσωπικό αρχείο της Άννας Μπρα, παραχώρηση άδειας χρήσης για το Montelaki.gr