Εμπνευσμένη από την πρόσφατη αδιαθεσία μου που με έριξε στο κρεβάτι (όπως και πολλούς ακόμα απ’ότι κατάλαβα) και επηρεασμένη από γνωστή σειρά που προβάλλεται στην τηλεόραση αυτή την περίοδο (που όλα τα πιάτα φέρνουν την υπογραφή του Ανδρέα) είπα να ξεσκονίσω τους φακέλους μου και να βρω επιτέλους την συνταγή που όλο ξεχνάω να μοιραστώ μαζί σας!

Γενικά, στην κουζίνα, μου αρέσει να κάνω πειράματα που, για καλή μου τύχη, μέχρι στιγμής δεν είχαν άσχημη έκβαση. Δεν ξέρω αν είμαι τόσο καλή μαγείρισσα ή αν είναι θέμα συγκυριών αλλά όλα τρώγονται και δεν μένει κιόλας για την επόμενη μέρα!

Αυτό το πείραμα δεν είναι κάτι το φοβερό αλλά μια φορά το έκανα και έκτοτε καθιερώθηκε.

Καλή η παραδοσιακή κοτόσουπα αλλά, να λέμε την αλήθεια, αν δεν είσαι ξάπλα με πυρετό δεν μπορείς να την φας ξανά δεύτερη φορά τον ίδιο μήνα.

Έτσι, κάποια στιγμή που έτυχε να μην έχω αυγά αλλά κρέμα γάλακτος, ήρθε η αναλαμπή.


Πήρα ένα κοτόπουλο, το έκοψα σε μερίδες (για ευκολία ζητήστε το από τον χασάπη) και το έβαλα στην κατσαρόλα.
Στην συνέχεια, έριξα βότανα και μπαχαρικά: αλάτι (αρκετό), ρίγανη, μπούκοβο (με προσοχή αν είναι καυτερό), κάρυ, πάπρικα, πιπέρι, δεντρολίβανο και 2 φύλλα δάφνης (τα δικά μου είναι σπασμένα).


Μετά έβαλα νερό, τόσο που να σκεπάζει το κοτόπουλο, και το άφησα να πάρει βράση.

Μέχρι να γίνει αυτό συνέχισα με τα λαχανικά της σούπας. Δεν ξέρω αν εσείς βάζετε αλλά εμένα μου αρέσουν. Δοκιμάστε το.

 


Για την συγκεκριμένη συνταγή (εκείνη την ημέρα) είχα κόψει 1 κρεμμύδι, 2-3 μέτρια καρότα και 7-8 μέτρια μανιτάρια.

Στην πορεία όμως (ακόμα μια αναλαμπή) έκοψα και λίγο λάχανο (ναι, το τόλμησα).

 

Μόλις έβρασε το κοτοπουλάκι, το έβγαλα από την κατσαρόλα με μια τρυπητή κουτάλα για να κρυώσει και σούρωσα το ζουμί σε μια άλλη κατσαρόλα χρησιμοποιώντας ένα τρυπητό.
Αφότου κρύωσε, το ξεψάχνισα καλά, το άφησα σε ένα πιάτο και κατόπιν έριξα στην πρώτη κατσαρόλα λίγο λάδι (κατά προτίμηση ελαιόλαδο) στο οποίο, μόλις ζεστάθηκε, έριξα τα λαχανικά μου να τσιγαριστούν ελαφρώς.

 

Μετά από λίγο έριξα μέσα το κοτόπουλο και μετά από ένα λεπτό περίπου μια κούπα ρύζι (εγώ βάζω σπυρωτό συνήθως) και ανακάτευα συνεχώς μέχρι να πάρει λίγο χρώμα (το ρύζι).

 

 

Τέλος, πήρα με μια κουτάλα το ζουμί από την άλλη κατσαρόλα λίγο λίγο και άφησα να πάρει βράση μέχρι να είναι έτοιμο το ρύζι. Αφού την έσβησα, και μόλις σταμάτησε να κοχλάζει, έριξα την κρέμα γάλακτος ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να κρυώσει λίγο.


Έτοιμη η σουπίτσα της Μαντούλας!

Bonus tips: 1. Για έξτρα τσαχπινιά και για μερακλήδες, επειδή γλυκίζουν κάποιες κρέμες περισσότερο από άλλες, μπορείτε να στύψετε και λεμόνι! 2. Για γκουρμεδιάρηδες και γευσιγνώστες, σπάστε παξιμάδια και ρίξτε τα μέσα στο πιάτο μαζί με μισή κουταλιά ωμό ελαιόλαδο. Θα σας ζητήσουν και δεύτερη μερίδα

Αυτό ήταν! Μπορεί να φαίνεται μεγαλύτερος μπελάς από την κλασσική συνταγή όμως το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει!

Θα ήθελα πολύ να μάθω αν δοκιμάσατε την συνταγή και ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από το αποτέλεσμα. Περιμένω τα μηνύματά σας με τις δικές σας απόπειρες κι αν θα θέλατε να σας παρουσιάσω κι άλλα πειράματά μου 😀