Δε μου πηγαίνουν καλά τα πράγματα.
Χώρισα, ήρθαν λογαριασμοί, διαβάζω γιατί πρέπει να προλάβω να τελειώσω την ύλη…

Όλοι μας έχουμε άγχη καθημερινά, άλλοτε μικρά και άλλοτε μεγάλα. Προβλήματα που εμφανίζονται μπροστά μας και φαντάζουν σαν βουνά απροσπέλαστα. Υποθέσεις που μας καλούν να βρισκόμαστε πάντοτε σε εγρήγορση και έτοιμοι στο να πάρουμε σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή μας.

Και όμως, υπάρχουν άνθρωποι που καθημερινά δίνουν τις δικές τους αθέατες μάχες σε αίθουσες νοσοκομείων, μάχες ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο. Άνθρωποι που παλεύουν για την ανάσα τους όταν αισθάνονται πως είναι έτοιμοι εκείνη να βγει από μέσα τους. Άνθρωποι που καθημερινά υποβάλλονται σε εξετάσεις, θεραπείες και μετρούν ώρες ζωής, οι οποίοι θα ήθελαν να βρίσκονται στη θέση μας και ας ήταν μόνοι, και ας μην είχαν πολλά χρήματα στην τσέπη.

Μία επίσκεψη στα νοσοκομεία είναι αρκετή για να μας δείξει ποια είναι τα προβλήματα της ζωής που αξίζει να μας τραυματίζουν. Ας μη βασανιζόμαστε άλλο πια για μικροπράγματα, για προβλήματα περαστικά που έρχονται και φεύγουν όπως το φύσημα του ανέμου. Η δυστυχία υπάρχει παντού δίπλα μας, ας μην κλεινόμαστε στον μικρόκοσμό μας και ας κοιτάξουμε και δίπλα μας.

Για τις μάχες που δίνουν καθημερινά τόσοι άνθρωποι, για το δώρο της ζωής που δεν είναι δεδομένο και εσύ το έχεις, αξίζει να χαμογελάσεις σήμερα!